Είναι εύκολο να δεις το σώμα σου να γερνάει εξωτερικά – ρυτίδες, σκούρες κηλίδες, γκρίζα μαλλιά και όλα τα σχετικά – αλλά καθώς μεγαλώνουμε, και το εσωτερικό μας αλλάζει αναπόφευκτα.
Μέχρι να φτάσουν οι περισσότεροι άνθρωποι στην προχωρημένη ηλικία των 80, η λεία επένδυση του πεπτικού τους σωλήνα είναι διάσπαρτη με μικρούς, διογκωμένους θυλάκους ιστού.
Αυτές οι σακοειδείς προεξοχές κατά μήκος του πεπτικού σωλήνα, που ονομάζονται εκκολπώματα, είναι «αδύναμα σημεία» στο μυϊκό τοίχωμα του εντέρου. Συνήθως είναι ακίνδυνα και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν καν ότι υπάρχουν.
Μερικές φορές, μετά από κολονοσκόπηση, οι ασθενείς ανησυχούν όταν μαθαίνουν ότι έχουν αναπτύξει εκκολπωμάτωση, αλλά τις περισσότερες φορές αυτή η κατάσταση δεν είναι κάτι ανησυχητικό.
Δείτε το παρακάτω βίντεο για μια σύνοψη αυτής της κατάστασης:
Μόνο αν οι θύλακοι φλεγμαίνουν ή μολυνθούν θεωρείται εκκολπωματική νόσος ή εκκολπωματίτιδα.
Τα συμπτώματα, που συνήθως εμφανίζονται και υποχωρούν, περιλαμβάνουν συχνά δυσκοιλιότητα, διάρροια, κοιλιακό πόνο, φούσκωμα ή πυρετό.
«Σίγουρα δεν βοηθά ότι τα ονόματα είναι παρόμοια, οπότε μπορεί να προκαλούν σύγχυση», εξήγησε τον περασμένο Ιούλιο η γαστρεντερολόγος Janyll Castineira από το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι.
«Προσπαθώ να βοηθήσω τους ασθενείς μου να θυμούνται ότι η diverticulOosis έχει ‘τσΕπΕς’ (pockets) και η diverticulItis έχει ‘φλΕγμονή’ (inflammation).»
Τα καλά νέα είναι ότι ακόμη κι αν κάποιος αναπτύξει εκκολπωματίτιδα, τα συμπτώματα συνήθως βελτιώνονται μέσα σε λίγες ημέρες με ξεκούραση στο κρεβάτι και υγρή διατροφή. Πάνω από το 85% των ασθενών βρίσκουν αυτό επαρκές, αν και σε σπάνιες και σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί θεραπεία με αντιβιοτικά ή ακόμη και χειρουργείο.
Κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς τι προκαλεί τον σχηματισμό των εκκολπωμάτων εξαρχής, αλλά οι τρέχουσες θεραπείες επικεντρώνονται στο να βοηθήσουν το πεπτικό σύστημα να λειτουργεί ομαλά, χωρίς αποφράξεις.
Γι’ αυτό συνιστάται συχνά μια διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες, μεταξύ 25 και 30 γραμμαρίων την ημέρα, σε ασθενείς που αναρρώνουν. Αυτό δεν θεραπεύει τα ήδη υπάρχοντα εκκολπώματα, αλλά μπορεί να αποτρέψει τον σχηματισμό νέων.
Το πόσο χρόνο παραμένουν τα κόπρανα στο σώμα μπορεί να έχει πιο σημαντικές επιπτώσεις στη συνολική υγεία απ’ ό,τι φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Σύμφωνα με μια ανασκόπηση του 2023 που συγκέντρωσε δεδομένα από δεκάδες μελέτες, υπάρχουν σαφείς διαφορές μεταξύ του μικροβιώματος του εντέρου ανθρώπων με «γρήγορη» και «αργή» κινητικότητα.
Δεδομένου ότι το ανθρώπινο μικροβίωμα του εντέρου συνδέεται άμεσα με την υγεία, αυτό μπορεί να έχει συνέπειες που μέχρι τώρα δεν είχαν γίνει αντιληπτές.
Σύμφωνα με το Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (NHS), άτομα ηλικίας 50 έως 70 ετών που καταναλώνουν διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες έχουν 40% μικρότερο κίνδυνο νοσηλείας λόγω εκκολπωματικής νόσου σε σύγκριση με όσους καταναλώνουν τις λιγότερες φυτικές ίνες.
Ακόμη και σήμερα, παραμένει άγνωστο πώς οι φυτικές ίνες και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν το έντερο, όπως τα αντιβιοτικά ή τα προβιοτικά, επηρεάζουν τον αρχικό σχηματισμό των εκκολπωμάτων. Σύμφωνα με ανασκόπηση του 2024, οι παράγοντες αυτοί παραμένουν αμφιλεγόμενοι και χρειάζονται περαιτέρω μελέτη.
Η εκκολπωμάτωση, ωστόσο, είναι πολύ συχνή στις δυτικές χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι διατροφές είναι φτωχές σε φυτικές ίνες, και σχετικά σπάνια στην Αφρική και την Ασία, όπου η κατανάλωση φυτικών ινών είναι υψηλότερη.
Άλλοι πιθανοί παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την παχυσαρκία, την έλλειψη άσκησης και το κάπνισμα. Πιθανότατα πρόκειται για έναν σύνθετο συνδυασμό παραγόντων.
Αν και τα εκκολπώματα μπορούν να εμφανιστούν στο λεπτό και στο παχύ έντερο, περίπου το 95% των ασθενών στον δυτικό κόσμο τα έχουν στο σιγμοειδές κόλον.
Αυτό το τμήμα του πεπτικού σωλήνα λειτουργεί υπό μεγάλη πίεση για να προωθήσει τα κόπρανα προς το ορθό.
Αφού σχηματιστούν τα εκκολπώματα, πιθανώς λόγω υπερβολικής πίεσης, είναι επιρρεπή σε αιμορραγία όταν ερεθιστούν, με τρόπο παρόμοιο με τις αιμορροΐδες, οι οποίες εμφανίζονται μέσα και έξω από το ορθό και γύρω από τον πρωκτό.
Η αιμορραγία από εκκολπώματα εκτιμάται ότι ευθύνεται για το 30 έως 65% όλων των περιπτώσεων αιμορραγίας του κατώτερου γαστρεντερικού. Συνήθως είναι ανώδυνη και υποχωρεί από μόνη της, αλλά η παρουσία αίματος στα κόπρανα είναι σοβαρό ζήτημα, καθώς μπορεί να υποδηλώνει και άλλες σοβαρές καταστάσεις.
Οι ειδικοί συνιστούν όσοι παρατηρούν αίμα στα κόπρανα να ζητούν άμεσα ιατρική συμβουλή, ακόμη κι αν υποψιάζονται ότι σχετίζεται με εκκολπώματα.
Η εκκολπωμάτωση μπορεί συνήθως να διαγνωστεί με αξονική τομογραφία ή κολονοσκόπηση.
Η χειρουργική επέμβαση απαιτείται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις, για παράδειγμα όταν σχηματίζεται απόστημα ή συμβαίνει ρήξη.
Ακόμη και τότε, τα αποτελέσματα μετά την επέμβαση είναι συνήθως εξαιρετικά. Περίπου το 90% των ασθενών δεν εμφανίζουν ξανά συμπτώματα μετά την αφαίρεση του πιο προβληματικού τμήματος του εντέρου.
«Η θεραπεία εξαρτάται από τη σοβαρότητα του επεισοδίου», δήλωσε η γαστρεντερολόγος Francesca Raffa από το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι.
«Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι ήπιες και μπορούν να αντιμετωπιστούν εξωνοσοκομειακά. Ο γιατρός πιθανότατα θα συστήσει αρχικά υγρή διατροφή, παυσίπονα χωρίς συνταγή και θα κρίνει αν χρειάζεται αντιβιοτική αγωγή.»
πηγή: sciencealert
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
