Η εναλλαγή της ρουτίνας άσκησης, ώστε να περιλαμβάνει διαφορετικές μορφές κίνησης όπως το περπάτημα, η προπόνηση δύναμης ή τα αθλήματα με ρακέτα, μπορεί να συμβάλλει στη μακροζωία σε σύγκριση με την επανάληψη του ίδιου είδους άσκησης, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Ένας αυξανόμενος όγκος ερευνών δείχνει ότι ο τρόπος με τον οποίο γυμνάζεται κανείς μπορεί να είναι εξίσου σημαντικός με το πόσο συχνά ασκείται.
Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι η συστηματική ενασχόληση με ποικιλία σωματικών δραστηριοτήτων συνδέεται με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.
Αν και η συνολική σωματική δραστηριότητα παραμένει καθοριστικής σημασίας, τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό BMJ Medicine, σκιαγραφούν μια πιο σύνθετη εικόνα για το πώς η άσκηση συμβάλλει στη μακροζωία.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από δύο μεγάλες μακροχρόνιες μελέτες: τη Nurses’ Health Study, με 121.700 γυναίκες συμμετέχουσες, και τη Health Professionals Follow-Up Study, με 51.529 άνδρες συμμετέχοντες.
Και οι δύο μελέτες κατέγραφαν επανειλημμένα τη σωματική δραστηριότητα για διάστημα άνω των 30 ετών, συλλέγοντας εκτενή στοιχεία για τους συμμετέχοντες, όπως προσωπικά χαρακτηριστικά, ιατρικό ιστορικό και συνήθειες ζωής κατά την έναρξη, με επικαιροποίηση κάθε δύο χρόνια.
Οι συμμετέχοντες δήλωναν δραστηριότητες όπως περπάτημα, ελαφρύ τρέξιμο (jogging), τρέξιμο, ποδηλασία, κολύμβηση σε πισίνα, κωπηλασία ή ασκήσεις καλλισθενικής, καθώς και αθλήματα με ρακέτα όπως τένις και σκουός, από το 1986 και μετά.
Τα ερωτηματολόγια κατέγραφαν επίσης στοιχεία για προπόνηση με βάρη ή ασκήσεις αντίστασης, καθώς και δραστηριότητες χαμηλής έντασης όπως γιόγκα και διατάσεις, έντονες εργασίες όπως το κούρεμα γκαζόν, μέτριας έντασης εξωτερικές εργασίες όπως η κηπουρική και πιο απαιτητικές χειρωνακτικές εργασίες όπως το σκάψιμο.
Οι ερευνητές συγκέντρωσαν επίσης λεπτομερή δεδομένα για την καθημερινή ζωή των συμμετεχόντων, όπως πόσες σκάλες ανέβαιναν κάθε μέρα.
Υπολόγισαν την ενεργειακή δαπάνη κάθε δραστηριότητας σε σύγκριση με την κατάσταση ηρεμίας, χρησιμοποιώντας μια εκτίμηση που ονομάζεται μεταβολικό ισοδύναμο (MET), το οποίο εκφράζει τον μεταβολικό ρυθμό της δραστηριότητας σε σχέση με τον μεταβολικό ρυθμό ηρεμίας.
Όσοι είχαν υψηλότερα συνολικά επίπεδα δραστηριότητας τείνουν να έχουν χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος, πιο υγιεινή διατροφή, μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, ισχυρότερες κοινωνικές σχέσεις και μεγαλύτερη ποικιλία στις δραστηριότητές τους.
Τα υψηλότερα συνολικά επίπεδα άσκησης, καθώς και τα περισσότερα επιμέρους είδη δραστηριότητας, συνδέθηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από κάθε αιτία. Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα οφέλη δεν αυξάνονταν γραμμικά.
Αφού έλαβαν υπόψη τη συνολική δραστηριότητα, διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν τη μεγαλύτερη ποικιλία σωματικών δραστηριοτήτων είχαν σχεδόν 20% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.
Παράλληλα, εμφάνιζαν 13% έως 41% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά νοσήματα, καρκίνο, αναπνευστικές παθήσεις και άλλες αιτίες.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι πρόκειται για παρατηρητική μελέτη και δεν αποδεικνύει σχέση αιτίου-αποτελέσματος.
πηγή: independent
