Το νερό αποτελεί βασικό στοιχείο της καθημερινότητάς μας και η ποιότητά του επηρεάζει άμεσα την υγεία, τη γεύση των τροφίμων και τη συνολική μας ευεξία. Στην Ελλάδα, το νερό της βρύσης είναι στις περισσότερες περιοχές κατάλληλο προς πόση, ωστόσο αρκετοί καταναλωτές παρατηρούν αλλοιώσεις στη γεύση, έντονη οσμή χλωρίου, αυξημένη θολότητα ή άλατα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναζητούν τρόπους να βελτιώσουν την ποιότητά του χωρίς να επενδύσουν σε ειδικά φίλτρα ή συστήματα καθαρισμού.
Αν και κανένα αυτοσχέδιο μέσο δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως ένα πιστοποιημένο σύστημα φιλτραρίσματος όταν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα επιμόλυνσης, υπάρχουν πρακτικές λύσεις που μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της καθαρότητας και της γεύσης του νερού. Οι μέθοδοι αυτές βασίζονται σε απλές φυσικές διαδικασίες, όπως η καθίζηση, η εξάτμιση και η θερμική επεξεργασία.
Δείτε εδώ γιατί δεν πρέπει να πίνετε νερό από την βρύση του μπάνιου
Μία από τις πιο διαδεδομένες και ασφαλείς μεθόδους είναι το βράσιμο. Όταν το νερό βράζει για ένα έως τρία λεπτά, εξουδετερώνονται τα περισσότερα βακτήρια και παθογόνοι μικροοργανισμοί που ενδέχεται να υπάρχουν. Πρόκειται για μια πρακτική που χρησιμοποιείται παγκοσμίως σε περιπτώσεις αμφιβολίας για τη μικροβιολογική ποιότητα του νερού. Ωστόσο, πρέπει να γίνει σαφές ότι το βράσιμο δεν απομακρύνει άλατα, βαρέα μέταλλα ή χημικές ουσίες. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση αλάτων λόγω εξάτμισης μέρους του νερού.
Εάν το πρόβλημα είναι η θολότητα ή η παρουσία ορατών σωματιδίων, μπορεί να βοηθήσει η διαδικασία της καθίζησης. Αφήνοντας το νερό σε ένα καθαρό δοχείο για μία έως δύο ώρες, τα βαρύτερα σωματίδια κατακάθονται στον πυθμένα. Στη συνέχεια, μπορεί να γίνει προσεκτική μετάγγιση του καθαρότερου νερού σε άλλο δοχείο, αποφεύγοντας την ανάδευση του κατακάθι. Η μέθοδος αυτή είναι απλή, αλλά αποτελεσματική μόνο για ορατές ακαθαρσίες.
Για όσους θέλουν ένα πιο σύνθετο αποτέλεσμα, μπορεί να κατασκευαστεί ένα αυτοσχέδιο φίλτρο με απλά υλικά. Χρησιμοποιώντας ένα καθαρό πλαστικό μπουκάλι κομμένο στη μέση, μπορεί να δημιουργηθεί μια δομή διαδοχικών στρώσεων από βαμβάκι ή φίλτρο καφέ, πλυμένη άμμο, μικρά βότσαλα και, ιδανικά, ενεργό άνθρακα. Το νερό περνά σταδιακά μέσα από τα στρώματα αυτά, τα οποία συγκρατούν σωματίδια και βελτιώνουν την οσμή και τη γεύση. Ο ενεργός άνθρακας, ειδικότερα, είναι γνωστός για την ικανότητά του να μειώνει το χλώριο και ορισμένες οργανικές ενώσεις. Παρόλα αυτά, μια τέτοια κατασκευή δεν μπορεί να εγγυηθεί πλήρη απολύμανση ή απομάκρυνση επικίνδυνων χημικών στοιχείων.
Σε πολλές περιπτώσεις, το βασικό πρόβλημα του νερού της βρύσης δεν είναι η ασφάλεια, αλλά η έντονη γεύση χλωρίου. Το χλώριο χρησιμοποιείται για την απολύμανση του δικτύου ύδρευσης και συχνά αφήνει χαρακτηριστική οσμή. Η απλή αποθήκευση του νερού σε γυάλινη κανάτα μέσα στο ψυγείο για μερικές ώρες, κατά προτίμηση χωρίς καπάκι, επιτρέπει σε μέρος του χλωρίου να εξατμιστεί φυσικά. Έτσι, η γεύση γίνεται πιο ήπια χωρίς καμία άλλη παρέμβαση.
Δείτε εδώ γιατί δεν πρέπει να βάζετε νερό από την βρύση στο αυτοκίνητο
Μια ακόμη πρακτική λύση για βελτίωση της γεύσης είναι η προσθήκη λίγων σταγόνων λεμονιού. Το λεμόνι δεν φιλτράρει το νερό, αλλά μπορεί να εξουδετερώσει δυσάρεστες οσμές και να προσδώσει αίσθηση φρεσκάδας, ειδικά όταν το νερό είναι «βαρύ» λόγω αλάτων.
Παρά τις παραπάνω επιλογές, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τα όρια των μεθόδων αυτών. Χωρίς ειδικό εξοπλισμό δεν είναι δυνατή η αποτελεσματική απομάκρυνση βαρέων μετάλλων όπως ο μόλυβδος, νιτρικών, φυτοφαρμάκων ή φαρμακευτικών καταλοίπων. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει υποψία τέτοιων ρύπων, απαιτείται εργαστηριακός έλεγχος και χρήση πιστοποιημένου συστήματος φιλτραρίσματος.
