Από τη λέσχη πόλο στην παγκόσμια κουζίνα – το club sandwich είναι κάτι περισσότερο από ένα σάντουιτς. Είναι σύμβολο γεύσης και άνεσης. Δες πώς φτιάχνεται σωστά.
Η (λίγο χαοτική) ιστορία του club sandwich
Το club sandwich γεννήθηκε πιθανότατα το 1894 στο Saratoga Club-House της Νέας Υόρκης. Εξ αρχής συνδεδεμένο με τη λέσχη, την προνομιούχα τάξη και την άνεση, εξελίχθηκε σε comfort food πρώτης τάξης. Ο Robert W. Hogan έγραψε το 1985 στους New York Times: «Το club είναι ο αριστοκράτης των σάντουιτς, αλλά και ο πιο… ατίθασος στο φάγωμα». Από τότε μέχρι σήμερα, το σάντουιτς αυτό έχει παραλλαγές, φαν και φανατικούς πολέμιους, αλλά παραμένει σταθερά αγαπημένο σε ξενοδοχεία, room service, καφέ και σπίτια.
Τα βασικά συστατικά για το αυθεντικό club sandwich
1. Το ψωμί
Πολλά λευκά ψωμιά, όπως το συσκευασμένο ψωμί του τοστ από το σούπερ μάρκετ ή το μπριός, παραείναι μαλακά και τρυφερά για το club sandwich το οποίο χρειάζεται κάτι λίγο πιο γερό που να μπορεί να στηρίξει το βάρος των πολλών του υλικών. Ούτε και τα ωραία προζυμένια ψωμιά με τη σκληρή κόρα και την ψίχα με τις μπόλικες τρύπες είναι ιδιαιτέρως κατάλληλα.
Είναι δύσκολο να κοπούν σε πιο λεπτές φέτες και, ακόμα και αν αφαιρέσουμε την κόρα, το αποτέλεσμα θα είναι ένα αρκετά «ψωμένιο» σάντουιτς, με περίσσιο ύψος που θα μας δυσκολέψει στο δάγκωμα. Καταλήγουμε μάλλον στην επιλογή ενός, όσο γίνεται πιο ποιοτικού, ψωμιού του τοστ (ορισμένοι καλοί φούρνοι φτιάχνουν πολύ γευστικά, προζυμένια ψωμιά για τοστ, σε φόρμα).
Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε και το γαλλικό pain de mie που είναι μαλακό, με εξίσου μαλακή κόρα, με ψίχα συμπαγή και ελαφρώς γλυκιά, και σχήμα τετραγωνισμένο. Αυτό που έχει επίσης σημασία είναι το πάχος της κάθε φέτας. Μιλάμε για ένα σάντουιτς με τρεις φέτες ψωμί και μπόλικα υλικά, οπότε προτιμάμε οι εν λόγω φέτες να είναι αρκετά λεπτοκομμένες.
2. Η μαγιονέζα
Βασικό υλικό, λειτουργεί ως γευστική κόλλα. Ιδανικά σπιτική ή ιαπωνικού τύπου με κρόκο αυγού. Μπορούμε να την ενισχύσουμε με λίγη μουστάρδα ή ξύσμα λεμονιού.
3. Το κοτόπουλο
Λεπτές φέτες από ζουμερό φιλέτο στήθους κοτόπουλου, σωστά ψημένο, αρκούν για ένα σταθερό και νόστιμο αποτέλεσμα.
4. Το μπέικον
Εδώ υπάρχουν δύο «σχολές»: εκείνοι που προτιμούν το μπέικον τους ξεροψημένο και εκείνοι που το θέλουν πιο μαλακό, με το λιπάκι του. Για πολύ τραγανό αποτέλεσμα μπορούμε να το βάλουμε στον φούρνο, σε ταψί που έχουμε καλύψει με χαρτί ψησίματος – έτσι το μπέικον ψήνεται μέσα στο λίπος του, που λιώνει, και έχουμε και λιγότερο καθάρισμα στο τέλος.
Επιλέγουμε μπέικον καλής ποιότητας. Ορισμένα καλά κρεοπωλεία παρασκευάζουν το δικό τους, ενώ υπάρχει και μικρών παραγωγών πια στην αγορά.
5. Τα λαχανικά
Ντομάτα και μαρούλι: αυτά είναι που θα δώσουν μια δόση φρεσκάδας στο club sandwich. Διαλέγουμε μια καλή, ώριμη αλλά σφιχτή ντομάτα. Αν βρούμε καλές ποικιλίες, τις προτιμάμε – όσο πιο νόστιμη η ντομάτα, τόσο καλύτερα. Την κόβουμε σε λεπτές φέτες και δεν παραλείπουμε να αλατοπιπερώσουμε.
Το μαρούλι (καλύτερα romaine που είναι πιο γευστικό), προσέχουμε να το στεγνώσουμε καλά πριν το βάλουμε στο σάντουιτς. Όλα τα φύλλα είναι κατάλληλα, και τα τα πιο κατσαρά για πιο «τραγανό» αποτέλεσμα, και τα πιο τρυφερά. Αποφεύγουμε όμως να βάλουμε κομμάτια μαρουλιού με το κεντρικό νεύρο που είναι σκληρό, εκτός και αν τα πατήσουμε με το χέρι στην επιφάνεια εργασίας για να σπάσει λίγο.
6. Το τυρί (προαιρετικό)
Μπορούμε να προσθέσουμε λεπτές φέτες cheddar, γραβιέρας ή comté. Δεν είναι απαραίτητο, αλλά δίνει βάθος.
Συναρμολόγηση – η «αρχιτεκτονική» του club
Η σειρά έχει σημασία: ψωμί, μαγιονέζα, κοτόπουλο, μαρούλι, μπέικον, ντομάτα, ψωμί ξανά και επανάληψη. Κόβουμε σε τριγωνάκια και στερεώνουμε με οδοντογλυφίδες.
Τι το συνοδεύει καλύτερα
- Πατάτες τηγανητές ή πατατάκια
- Αγγουράκι τουρσί (πίκλα)
- Μπύρα lager, αφρώδες κρασί ή spritz
Παραλλαγές που αξίζει να δοκιμάσεις
Μικρές προσθήκες όπως αυγό, αβοκάντο, προσούτο ή ακόμα και καπνιστός σολομός μπορούν να ανανεώσουν το κλασικό club sandwich χωρίς να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα του.
