Μετά το Άγιο Πάσχα και σαράντα ημέρες μετά την Ανάσταση, η Εκκλησία μας εορτάζει τη λαμπρή δεσποτική εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου.
Ο Ιησούς Χριστός, μετά τη νίκη Του επί του θανάτου, δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά για σαράντα ημέρες εμφανιζόταν στους μαθητές Του, επιβεβαιώνοντας με τρόπο αδιαμφισβήτητο το γεγονός της Αναστάσεώς Του (Πράξ. 1,3).
Οι εμφανίσεις αυτές είχαν καθοριστική σημασία για τους μαθητές. Εκείνοι που μέχρι τότε είχαν κυριευθεί από φόβο και αμφιβολία, αξιώθηκαν να συναντήσουν τον Αναστημένο Διδάσκαλό τους και να αποβάλουν κάθε ίχνος δυσπιστίας. Έτσι προετοιμάστηκαν για τη μεγάλη αποστολή που θα αναλάμβαναν αργότερα στον κόσμο.
Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, την τεσσαρακοστή ημέρα ο Κύριος οδήγησε τους μαθητές Του έως τη Βηθανία, στο Όρος των Ελαιών, τόπο προσευχής και περισυλλογής. Εκεί, «ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς» (Λουκ. 24,50). Και ενώ τους ευλογούσε, ανελήφθη στους ουρανούς, μέχρι που χάθηκε από τα μάτια τους. Οι μαθητές, αφού Τον προσκύνησαν, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ γεμάτοι χαρά, παραμένοντας διαρκώς στον Ναό, δοξάζοντας και υμνολογώντας τον Θεό.

Ο ευαγγελιστής Μάρκος περιγράφει πιο σύντομα αλλά εξίσου συγκλονιστικά το γεγονός της Αναλήψεως. Αφού ο Χριστός ανέθεσε στους μαθητές Του να κηρύξουν το Ευαγγέλιο σε όλη την οικουμένη και να βαπτίσουν τα έθνη, «ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ» (Μάρκ. 16,19). Οι Απόστολοι, υπακούοντας στην εντολή Του, εξήλθαν και κήρυτταν παντού, με τη δύναμη και τη χάρη του Κυρίου να επιβεβαιώνει το έργο τους.
Η Ανάληψη αποτελεί την απαρχή της Πεντηκοστής. Ο Χριστός ανέρχεται στους ουρανούς, ώστε να αποστείλει το Άγιο Πνεύμα, τον Παράκλητο, στους μαθητές και στην Εκκλησία Του. Όπως ψάλλει και το τροπάριο της εορτής: «Ανυψώθηκες εν δόξη, Χριστέ ο Θεός μας, χαροποιώντας τους μαθητές με την υπόσχεση του Αγίου Πνεύματος».
Η Ανάληψη του Κυρίου σηματοδοτεί το ένδοξο τέλος της επίγειας παρουσίας Του και την ολοκλήρωση του σωτηριώδους έργου Του για τον άνθρωπο. Ο Χριστός ανελήφθη «ἐν δόξῃ», φανερώνοντας τη θεότητά Του και ενισχύοντας τους μαθητές Του για τον δύσκολο αλλά ιερό αγώνα της διάδοσης του Ευαγγελίου.
Ωστόσο, η Ανάληψη δεν σημαίνει απομάκρυνση του Χριστού από τον κόσμο. Παρότι εκάθισε «ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός», παραμένει πάντοτε παρών μέσα στην Εκκλησία Του, η οποία αποτελεί το ζωντανό και αναστημένο Σώμα Του. Στην Εκκλησία κατοικεί το Άγιο Πνεύμα, «το Πνεύμα της αληθείας» (Ιωάν. 15,26), που ήλθε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής για να μένει μαζί με τους πιστούς έως τη συντέλεια των αιώνων.
Η σωτηρία του ανθρώπου πραγματοποιείται μέσα από τη ζωντανή ένταξή του στο θεανδρικό Σώμα του Χριστού. Γι’ αυτό και ο ίδιος ο Κύριος διαβεβαίωσε τους μαθητές Του λέγοντας: «Ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Ματθ. 28,20).











